7 september 2016

De droomdekenweek in Frankrijk



Zaterdag 27 augustus…de kamers in Castel Marguerite te St. Nectaire zijn klaar, alles is gezogen en gedweild en het wachten is op de gasten. Rond een uur of 4 arriveren de eerste. 
Wat een enthousiasme over het kasteel en wat zijn ze blij met hun mooie kamers!

Het is een blij weerzien met al bekende deelnemers en gezellige kennismaking met de anderen. 
Al gauw voelt het alsof we elkaar al jàren kennen.
kennismaken in de schaduw onder de grote boom
Zoals gebruikelijk bij een quiltweek wordt eerst de eetzaal omgebouwd tot quiltfort, een snijtafel en strijkplank geplaatst, alle machines aangesloten en uitpuilende tassen in alle hoeken en gaten gezet. 
Al snel is het een gesnor en geklets van jewelste.
lekker de deuren open!
Gelukkig is het de hele week mooi weer en kunnen we buiten eten, zodat de machines kunnen blijven staan.
 Wat hebben we het leuk en gezellig met elkaar. We gaan naar de markt in Besse, waar bijna iedereen een mooie sjaal koopt, omdat het plots even fris is.
en naar “Madame Tissus”, de quiltwinkel in Issoire. Madame was gelukkig net terug van vakantie, maar ze kon volgens ons gelijk wéér, omdat we haar winkel bijna leeg geplunderd hadden !

Ondertussen vermaken de meegekomen mannen zich prima met fietsen, wandelen of een autotocht in de mooie omgeving. Eigenaar en beheerder Rob neemt ze vol enthousiasme mee op stap of geeft goede bruikbare tips voor leuke tochten. Op de heenweg naar de markt kón hij het niet laten om ons er via de (iets langere, haha) toeristische route naar toe te brengen.
  Op de markt komen we onze fietser (de man van Annie) alweer tegen:
Rob's vrouw Irene verwent ons elke avond met de lekkerste gerechten.
Er is voor iedereen ook voldoende vrije tijd om er even tussenuit te gaan:een verfrissende duik in  Lac Chambon, even lekker shoppen, een brocante hier en daar…of lekker thuis met een handwerkje buiten...

Zelfs nà het avondeten duikt menigeen nog even achter de machine (of de naald, voor de handquiltsters onder ons). Leuk om dat enthousiasme mee te maken. 
We deden  een workshop "Zentangle"
voor een eerste keer echt goed gedaan, Winny!
en "Art Cards"
Onze jongste deelnemer was Milou, die met haar 16 jaar een schitterende droomdeken gemaakt heeft!
van het prille begin
tot het mooie eindresultaat!
In het kasteel is ook nog een grote creatieve ruimte, waar we de tafeltennistafel uitgeklapt hadden. Handig voor het dubbelen. Sandra heeft ons gedemonstreerd hoe je dat doet met spuitlijm.
Er is zo hard gewerkt, dat alle dekens bij elkaar niet eens op 1 (toch best lange) waslijn passen…
  In de drukte ben ik vergeten alle 15 dekens even individueel op de foto te zetten. Deze krijg ik vast nog toegestuurd, maar een paar kan ik jullie van wat dichterbij laten zien:
de groepsdeken, iedere deelnemer heeft een serie blokken voor zijn haar rekening genomen
de hartjesdeken van Annet
de poezenquilt van handquiltster Klazien
zijn het nou Giraffen, Zebra's of Paarden, Lia? (lol)
Nog een hartendeken van Annet!
Sandra heeft gemeanderd en afgebiesd   nr. 1

nr.2
en nr. 3....Applaus!
"Winny at work"
Winny's quilt zit op ons geïmproviseerde ontwerp bord, die we voor het gemak maar even "ergens" op vastgespeld hadden. Er piept nog net een stukje achter weg: La Rouge, die ik vorige week geschonken heb aan de eigenaren van Castel Marguerite. De basis van La Rouge ( bij jullie beter bekend als Zutphens Snoepdoosje) is nl. een doos schitterende lapjes van Petra Prins, die ik van Willeke ( ook een van de eigenaren) ooit kreeg.
En hij zij past hier véél beter dan bij ons thuis!



  En voor we het weten is het wéér zaterdag en moeten we alweer afscheid van elkaar nemen.
Het was een geweldige, bijzondere week, waarin ook mooie vriendschappen ontstaan zijn.
Zeker voor herhaling vatbaar !!

Met dank aan Stichting IDZO, die ons de mogelijkheid bood een week lang in hun mooie kasteel te verblijven.

Ons werk op Castel Marguerite is nog niet helemaal klaar. 
Elke week komt de was weer aan bod. Dankzij Rob en Eric staan alle palen van de waslijnen nu weer mooi recht en kan de was weer lekker wapperen in de wind.
Deze en komende week zijn we nog beheerders, waarbij ik ( in een malle bui) beloofd heb om voor de laatste groep (Beeldhouwen) te gaan koken.
En nu maar hopen dat ze het overleven, haha!

groetjes, 
Trui