4 augustus 2012

Tijd te kort...

Mijn ouders leven nog! Ze zijn nu 90 en 91, zijn nog goed bij 't koppie en buitengewoon vief! Nadat mijn moeder een paar weken gesukkeld had met hernia, jicht, last van benen enz. enz. is ze er nu weer lekker bovenop gekrabbeld en voelden ze zich fit genoeg om in de auto te stappen (mijn vader rijdt nog zelf...én goed!) en de Afsluitdijk over te crossen van Alkmaar naar Emmen om hier gezellig een paar dagen te bivakkeren.
Ze slapen dan niet meer bij ons, omdat trappen lopen toch wat moeilijker wordt. Maar om de hoek is een prima hotel, waar ze graag verblijven. Opgelost dus. Overdag lekker bij ons en zo af en toe een ritje.
Deze keer was het een héél bijzondere dag, want op 3 augustus hadden ze 73 jaar (...) verkéring!
We hebben ze lekker mee uit rijden genomen met tot besluit een lekker ijsje.

Het werken met lapjes heb ik met de paplepel ingegoten gekregen van mijn moeder. Tot haar grote spijt kan ze het nu niet meer zien en willen haar handen niet meer zo...
Maar ze vindt het wél geweldig om te zien wat ik allemaal zo maak.
Ze kan ook héérlijk genieten van het bladeren in mijn quiltboeken.
En wat schetst mijn verbazig:
ze wil nog wel graag zo'n mooie quilt hebben....maar durft het niet aan mij te vragen.
Maar, een moeder die zóveel voor jou gedaan heeft, kun je zoiets toch niet weigeren!
Haar keuze is gevallen op deze:

 
uit het boek Jelly Roll Quilts van Pamm & Nicky Lintott.

Ik moet nog even kijken wélke Jelly Roll hiervoor precies gebruikt is, want de kleuren moeten natuurlijk goed bij hun interieur passen.
En in het boek is de éne foto van deze quilt véél lichter dan de andere.

Mijn ouders vonden het vorig jaar november toch wel eens tijd worden om naar een verzorgingshuis te gaan. :)
Daar bleek toen een jaar wachttijd te zijn.
Sindsdien zitten ze dus al zo'n beetje met hun koffertje klaar, want het liefst gingen ze gisteren, haha!
Lijkt me gewéldig als ze daar nog een poosje samen kunnen genieten. En natùùrlijk maak ik dan graag deze quilt voor ze.

Alleen....ik had óók nog de memoryquilt aan mijn schoonzusje beloofd.....
en een jurk voor een lief, klein, 6 jarig vriendinnetje...
Bovendien ben ik nog bezig met de Pie & Tarts
én het tafelkleed met spreuken uit het Zutphense snoepdoosje,
er moeten nódig wat droomdekens bij
en....en...en...

Tja, volgens mij is dit het lot van elke quiltster....Zóveel leuks te doen en altijd te weinig tijd!
En omdat ik pas 4 jaar geleden 'besmet' ben geraakt, loop ik dus vééééle jaren achter....

Ik denk dat ik maar gauw achter mijn machientje kruip ;-)

groetjes van Trudy

4 opmerkingen:

  1. Hallo Trudy
    Wat heerlijk dat je ouders nog genieten van het leven. En dat je ze nog een groot plezier kunt doen met een quilt geweldig.
    Ja en quiltsters hebben allemaal hetzelfde probleem. Tijd te kort of willen wij teveel?
    Ik wens je veel succes met alles.
    Groeten
    Marga

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een heerlijk logje. Fantastisch om je ouders zo vitaal met elkaar oud te mogen zien worden. Mijn ouders zijn helaas al overleden maar waren ook tot hoge leeftijd heerlijk actief. Genieten.... en het is denk ik niet moeilijk om de volgorde van het wensenlijstje aan te passen. Je ouders zijn immers mensen van de dag? Dus hoe eerdeer de quilt voor je moeder klaar is des te langer kan ze er nog van genieten.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat geweldig om je ouders nog beide te mogen hebben en dat ze nog zo geweldig goed alles kunnen. Geniet er maar met volle teugen van. Prachtige quilt ga je voor ze maken.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ha Trudy,

    Kom voor het eerst op je blog en lees wat berichtjes terug, moet ik toch even lachen, mijn man en ik hebben elkaar 31 jaar geleden ontmoet ook op 3 augustus en dat vond ik al zo een eind. Denk dat ik nu elk jaar aan ze denk. Nog veel plezier met ze gelukig heb ik mijn ouders ook nog, alleen iets jonger 73 en 77.

    Groetjes Anita

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je een reactie achterlaat! Dat stimuleert om door te gaan!
Groetjes, Trudy