30 januari 2015

Je moet zeilen op de wind van vandaag...

Zó maak je plannen en zó moet je ze weer veranderen....
Heel Nederland was vorige week ontregeld door de sneeuw.
Hier ook zo. De droomdekendag is afgelast en ons bezoek aan vrienden in Duitsland hebben we ook maar uitgesteld tot het voorjaar, als er wat minder kans op sneeuw is. (we hebben nl. geen winterbanden...)
Wat doe je dan, met zo'n onverwachte vrije dag?
Nou, ik heb de blokken van de CAL (crochet along) 2014 maar eens aan elkaar gezet:
Hij moet nog even "geblokt" worden, dan wordt hij hopelijk iets minder bobbelig.
Het was een leuk project. 
Ik vind steeds een ander blok met een nieuw patroon leuker dan hele toeren met dezelfde steek.
Dit dekentje gaat naar stichting de Regenboogboom, die er vast weer een kindje blij mee kan maken!
Mijn vorige gehaakte deken (de Bohemian Blanket) beviel vooral DH zó goed, dat hij mag blijven...
Heerlijk om even onder weg te kruipen als een van ons niet zo lekker is of even wil slapen <lol>
En natuurlijk hebben we even een heerlijke wandeling door de sneeuw gemaakt!



En toen kwam zondag het bericht dat DH's moeder van 100 zware longontsteking had. Op die leeftijd is dat best pittig. Dus...richting het westen. De eerste dagen hebben we het als kinderen opgevangen (ze woont nl. nog zelfstandig in een aanleunflat), maar gister is ze gelukkig naar de ziekenkamer van het naastgelegen verzorgingshuis verplaatst. Waar ze 24/7 alle hulp kan krijgen die nodig is. En wij als kinderen alleen maar aandacht en liefde hoeven te geven.

Aangezien het toch steeds zo'n 2 uur héén en terug is, zorg ik altijd dat ik een werkje bij me heb voor in de auto.
Aangezien mijn Dear Jane blokjes incl. quiltrol nog steeds zoek zijn, koos ik voor een breiwerkje.
Sinds ik de Facebook-groep Fair Isle ontdekt heb, ben ik helemaal "flieft".
Maar tjonge, wat valt dat nog tegen om te doen!
Ik heb vroeger al héél veel gebreid, ook met meerdere kleuren, maar toen heette dat nog gewoon 'jaquard' of 'inbreien' . Nu dus Fair Isle (naar het gelijknamige eiland waar het vandaan komt.)

De muts heb ik uiteindelijk maar 'gewoon' rondgebreid. Maar ik wilde die 'magic loop' toch óók onder de knie krijgen!
Enfin, na een poging of 5 had ik het eindelijk door. Leuke actie om het garen dat nog over is van de CAL 2014 op te maken. Alleen zijn helaas de meeste heldere kleurtjes wel op...
Deze mand mag dus steeds mee op reis:
Nog gauw even wat patroontjes na tekenen van Pinterest:
en we kunnen op pad.
Ik heb nog geen idéé wat het worden moet...
een sjaal of een muts...
tasje of kussentje....
Of misschien wel niks.
Het is gewoon een 'broddel-lapje' om de techniek van de 'magic loop "(klik) en het 
breien met 2 handen  (klik) onder de knie te krijgen.
 Maar aan de BBQ is dus de hele week niets gebeurd.
Ik hóóp daar morgen mee aan de slag te kunnen.
Alle sashings liggen gesteven en gesneden te popelen om aan de blokken gezet te worden.
(Ik spreek ze elke avond even liefdevol toe om nog even geduld te hebben.)

Voor zover het bij jou óók ligt:  veel plezier in de sneeuw!
.


4 opmerkingen:

  1. Het gaat goed met je breiwerk. Je kunt er altijd een leuke breitas van maken. Ik moet nog oefenen met de magic loop maar de tijd ontbreekt op het moment.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooie werkjes weer en sterkte met je schoonmoeder...................liefs.Conny

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoe is het nu met je schoonmoeder? Is ze toch weer wat opgeknapt? Wat een leeftijd!!
    Enig vrolijk, die 2 dekentjes. En dat is toch niet eenvoudig breien, dat Fair Isle. Ik vind het knap dat je dat dan onderweg doet! Wel heel mooi hoor!

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je een reactie achterlaat! Dat stimuleert om door te gaan!
Groetjes, Trudy