29 december 2015

Onvermijdelijk.....goede voornemens

En dan is Kerst alweer voorbij. Wat was het gezellig.....momenten om in je herinnering te koesteren.
Na het wassen en drogen van alle Christmas B&B-was, kon ik weer lekker op mijn kamer aan de slag.
Het kerstboompje mag nog even blijven staan....zó gezellig.
En dan een lekker kopje koffie er bij, mij regelmatig gebracht door een superlieve DH
Tijd om de 3 droomdekens, gemaakt tijdens het quiltmidweekje, af te werken.
De tulpenquilt is een beetje groot geworden en moet met lijm gedubbeld, 
anders gaat het mis met doorstikken.
Wat ligt hij daar toch mooi te wezen.....
  
Alvast een klein detail, morgen meer.
En wat foto's van de andere 2.
Vandaag kreeg ik bericht dat dit dekentje naar een chronisch ziek meisje van 16 gegaan is.
Dat is al de 3e droomdeken van mij in 2 maanden tijd die verstuurd is.
Niet zo gek dus om maar gauw weer wat er bij te maken. Ze zijn gewoon hard nodig.

En dan zijn we alweer bijna aan het eind van 2015.
Het is voorbij gevlogen dit keer.
Met droeve momenten, zoals het overlijden van mijn moeder 
en de ernstige ziekenhuisopname van onze DD,
maar, gelukkig, ook heel veel mooie.
Het komend jaar gaan we vooral dóór met het leven "vieren" .
En omdat dat voor mij voor een groot deel werken met lapjes zal zijn, 
ben ik me vast aan het bezinnen wat ik wil gaan doen.

Eén ding is zeker: het wordt wéér "winkelen in eigen kast" 
ofwel, zoveel mogelijk werken met stof die ik nog op voorraad heb.
Dan....
ga ik eens iets proberen te doen aan die mysterieuze dozen vol strips en scraps,
die zich stiekem 's nachts lijken te vermenigvuldigen. 
Ten derde:
ga ik, behalve droomdekentjes, géén nieuwe projecten beginnen.
Hoe verleidelijk alle BOMmen die voorbij komen ook zijn....
Eerst moeten de UFO's af.
Dat zijn:
  • mijn "Aussie" Dear Jane
  • Sylvia's Bridal Sampler no.2 (provence-versie)
  • Asian Teapots
  • Zutphens Snoepdoosje, inmiddels omgedoopt tot rood-witte huisjesquilt
  • En ik durf te wedden dat ik in diverse dozen en kratten in de loop van het jaar nog wel meer 'vergeten' projecten tegenkom.
Ook kijk ik erg uit naar de quiltweek in Frankrijk
en hoop dat het een succes zal worden! Meer hierover kun je lezen op de andere pagina op dit blog, of even door te klikken (klik )
Ik hoef me dus niet te vervelen voorlopig. En ga er maar van uit dat ik gezond mag blijven.....
Vandaag kreeg ik bericht dat één van mijn lieve nichtjes, net zo oud als ik, getroffen is door een hersenbloeding en, àls ze het al redt, waarschijnlijk halfzijdig verlamd zal blijven....
we zijn er stil van....het overkomt je toch zómaar.....
Zoals ik al eerder schreef: het leven vieren dus, zolang het nog kan. En genieten van iedere dag.

Ik wens jullie allemaal voor het komende jaar veel gezondheid en liefde toe.
En veel gelukkige, rustige quiltmomentjes.
Groetjes,
Trui







23 december 2015

over ganzen, tafelkleden en kerst

Hoe is het de ganzen vergaan?
Ze zijn omsloten door een rand uit een tafelkleed van DH's moeder
Zo laten? Of....
Donkere rand en dan de blokken op de punt....
óf...
de bies uit het middenstuk terug laten komen...
Voorlopig moet de beslissing even wachten, 
want mijn quiltkamer moest deze week veranderen in een  
Christmas B & B 
voor de kinderen die gezellig met kerst komen logeren. 
Jeetje, zelden zag mijn werkkamer er zó netjes uit...
De hoes gaat even over de machine...

Ik kan altijd mateloos genieten van deze gezellig periode...
kerstboom neerzetten,
kerstquiltjes weer tevoorschijn halen:
2 kerstboompjes, want die van mijn moeder is er bij gekomen
Nog even wat alternatieve kerstbomen geknutseld:
kadootje voor DD: 2 taartplateautjes voor in haar vitrine







 Het kerstmenu is voorbereid, de meeste boodschappen in huis en vanmiddag nog even lekker zelf muesli gemaakt, want dat mag niet ontbreken bij het kerstontbijt <lol>
Laat kerst maar komen, we zijn er klaar voor!
Voor al mijn volgers:
Hele gezellige warme kerstdagen gewenst 
en al het moois wat je je wenst voor het komende jaar.

















1 december 2015

Inspiratie

Soms heb je dat zomaar....inspiratie...
Mijn rood/witte blokken (van de lapjes die ik ooit in Zutphen kreeg) 
lagen al zo'n poos geduldig te wachten...
Toen ik er vorige week weer eens mee aan de gang ging werden ze plotseling ongeduldig...
"Dóe eens iets met ons...!" riepen ze in koor
Oké, eerst maar eens een beetje aankleden ...
Alle 4 de huisjesblokken zo aangepakt...en nu?
"Ganzen!" klonk het weer in koor.....
Dankzij de cm-tabel die DH onlangs voor mij gemaakt heeft
(op het wijde web vond ik alleen inches en die brengen mij altijd in de war...)
waren ze snel én netjes klaar 
en vlogen ze alras een rondje om mijn huizen.
En wat stààt dat leuk!
Het begin is er....maar ik weet nog steeds niet hoe ik verder ga.
De blokken zijn weer even stil, hoe lang ik ze ook vragend aan kijk.... 
Ik werk nl. niet met een patroon, maar geheel op het gevoel.
(En de aanwijzingen van de blokken dus....)
Nog even geduld dus voor het vervolg. 
Jullie horen ze vast wel weer eens...

groetjes!