Ik pakte haar om het label er op te naaien en vond dat ik haar toch eigenlijk eerst maar eens door moest gaan quilten.
Al 2 jaar loop ik te denken HOE ik dat wil doen en gister heb ik de knoop doorgehakt.
Omdat ik alle blokken gewoon erg mooi vind, wil ik daar liever niet dwars doorheen gaan met een krul of hartmotief. Dus....wordt het:
Per blok...."in the ditch" ...en mét de machine!
Want ik kan dat dus écht niet met de hand.
Niet qua netheid en niet qua artrose in mijn duimen.
Na één blok met de 'gewone' voet en een heeeeeeeeeleboel duwen, draaien, trekken en worstelen,heb ik besloten de quiltvoet te gebruiken en dan héél langzaam...
Dat gaat altijd nog sneller dan wanneer ik het met de hand zou doen.
En kijk toch eens hoe héérlijk de blokken opbollen! Zóóóóó aaibaar!
Ik ben blij dat ik begonnen ben.
Het zal nog wel een hele tijd duren vóór het af is, maar dat geeft niet. Elke dag een pààr blokken, is een hele quilt in een jaar! En......ze wordt steeds mooier!
Voor de achterkant heb ik rood garen gebruikt, waardoor de patronen ook daar erg mooi uitkomen! En het geheel tóch mooi rustig blijft.
Hier en daar wil ik op grote 'lege' vlakken ook wat vrij machinaal quiltwerk doen, zoals je bij de waaier hier boven al ziet.
Zal 2013 dan toch het jaar worden waarin Sylvia eindelijk een (echte) AFFO wordt?
Quiltgroetjes, Trudy
