En verder is de situatie nog heel ernstig.
Mijn gedachten gingen steeds naar haar uit terwijl ik aan de tulpendeken werkte en ik besloot dat hij dus kennelijk voor haar bedoeld was. Vorige week gingen we op bezoek bij haar zus, die hem voor me meegenomen heeft naar het ziekenhuis. Ik hoop dat ze er nog een hele poos warmte en steun van zal kunnen hebben.
Om hem makkelijker mee te kunnen nemen, heb ik er een tas bij gemaakt van de restjes.
(techniek: verdwenen hoekjes)
Dit zijn de andere 2 droomdekens:
auto's voor een kleine jongen
en ruiten voor een grotere, stoere knul
doorgequilt met krullen/golven .
De rode quilt, huisjesquilt, zutphens snoepdoosje....
tja, wat voor namen heeft hij al niet gehad.
(het wordt tijd dat DE naam zich eens in mijn hoofd aandient)
maar goed, DIE dus, is af en gedubbeld!!!
Yeah!
Ben er errug blij mee!
Hij is 1.40x1.40 m. geworden,
dus mooi formaat om ergens aan een muur te hangen.
Nu "alleen nog even" doorquilten.....
Hij hangt op mijn ontwerpbord en vandaag of morgen weet ik hoe ik dat ga doen <lol>
Het is een fleece-trui met boord en een bloesje er onder met een heus kraagje! Goed gedaan, Julia!
De eerste aanmeldingen zijn al binnen voor de droomdekenweek in Frankrijk!
Meer hierover lezen? Kijk dan even op de andere pagina van dit blog
of klik hier
Dit was het even voor vandaag.
Tot de volgende keer en groetjes,
Trui
) had ik het tulpengedeelte misschien éérst moeten quilten en dan pas de randen... 
Oplossing: nóg meer restjes.