Het was vandaag de koudste dag. Zeiden ze.
Waarvàn weet ik dan nooit zo goed
(van de maand? het jaar? de winter?),
maar ik voelde het wel.
Wat heerlijk om dan in huis lekker veel bolletjes te hebben
die allemaal beginnen uit te lopen.
Krijg je tóch een beetje lente-gevoel!
Je wordt er vrolijk van!
Waar ik óók vrolijk van werd was mijn BBQ.
Hij is AF!!!
Eerst alle blokken aan elkaar gezet met gesteven stukjes sashing:
Goeie tip trouwens van Leah Day.
Het werkt erg lekker en de sashings trekken niet zo gauw scheef.
Eenmaal àf was het best een beetje een "plank" : vrij stijf door al het quiltwerk.
Nadat de binding er om zat, heb ik hem dus maar in de wasmachine gedaan.
Ook om het stijfsel er weer uit te krijgen trouwens.
Hier en daar was de sashing daar best een beetje grijs van geworden.
Vanwege de kleurige batik (gewoon van de markt),
hield ik mijn hart vast toen ik hem in de machine deed.
Lekker veel azijn toegevoegd om de kleur te behouden.
En daarna in de droger.
Volgens Leah zou hij daar lekker zacht van worden
(omdat ik katoenen hobbs gebruikt had)
En ja hoor, hij is héérlijk pufferig geworden!
Blij, blij, blij!
Nog even een paar detail-foto's:
Ik ben er superblij mee.
Hij is zó kleurig en nu óók nog eens lekker knuffelig, heerlijk.
De bedoeling is dat hij op ons bed komt te liggen.
Maar omdat ik hem misschien ook wel eens aan een wedstrijd mee wil laten doen,
heb ik gelijk met de binding óók een ophangsleuf mee gestikt.
Waarvan de onderkant nu dus nog met de hand vastgezet moet worden.
Mmmmm, niet het leukste klusje....
Het was een heerlijk project om aan te werken en ik heb ook véél geleerd van de instructies en video's van Leah Day
Vandaag zijn we weer naar oma.
Het gaat redelijk goed met haar, ze hoest nog wel, slaapt veel en is te moe om op haar benen te staan.
Maar als er visite komt, is ze héél helder en maakt volop grapjes.
En ze heeft al ge "face-timed" met haar dochter in Afrika!
Ik zit overdag naast haar met mijn breiwerkje,
waar ze met belangstelling en verwondering naar kijkt.
Ze heeft 6 kinderen gehad en dus het nodige afgebreid in haar leven.
Maar met een rondbreinaald, néé, daar heeft ze nog nooit mee gewerkt.
Ze merkt heel kien op dat het wel makkelijk is
dat ik nu alleen maar récht hoef te breien!
En dat het ook zo handig is dat de sjaal nu gelijk dubbel is en dus lekker warm.
Jaja, het koppie van de 100 jarige is nog prima.
Alleen het lijf he....dat is over de garantieperiode heen, zoals ze zelf zegt.
Het blijft een broddellapje.
Voorlopig ben ik nog niet aan het eind van dit projectje.
Of het echt een sjaal wordt?
Of een kleedje voor iemands poes?
Géén idee.....
Voor een muts is hij al te ver.
Nà deze foto is er nog een rij groene schaapjes bijgekomen.
We blijven nog een paar dagen, dus ik kan een lekker eind wegbreien.
De 'magic loop' gaat steeds beter en óók het breien met 2 handen heb ik zo langzamerhand aardig onder de knie.
Nu nog even een paar leuke patroontjes uitproberen.
Trudy
