We zijn alweer een weekje thuis, maar ik heb mijn draai nog niet helemaal gevonden...
Eerst een weekje 'jetlaggen', daarbij ook een beetje ziek...
Naaimachine stond nog bij "Vos" , daar was hij aan het logeren, nà zijn onderhoudsbeurt, terwijl wij in Australië zaten.
Zodat ik uiteindelijk gister pas weer eens lekker achter mijn machientje kon kruipen.

Natuurlijk moet ik eigenlijk verder met de quilt voor mijn moeder.
Maar ja, ik liep al een poosje met een idee in mijn hoofd...en dat wilde ik éérst even uitproberen.
Het patroon was er,
de lapjes óók, nu nog even aan het werk.
Enfin, na 4 uurtjes (totaal, niet achter elkaar hoor!) was hij af.
En was ik zó
N I E T
tevreden met het resultaat, dat ik hem subiet weer uit elkaar gehaald heb....
Ik heb er niet eens aan gedàcht om er eerst een foto van te maken...
Ik vond hem véél te groot en onhandig en hij sluit ook niet echt.
Het is meer één grote lap, die bij de vier punten bij elkaar gepakt wordt.
Tja, dat weet je pas als je het geprobeerd hebt, toch?

De basislap, met alle aan elkaar genaaide stroken, heb ik wel behouden.
En daar tóch maar weer mijn favoriete patroon op los gelaten. Ik geloof dat dit inmiddels de 6e is....misschien moet ik ze maar eens in de verkoop doen!
Volgende week ga ik weer verder met moeders quilt. Daar hoeven 'alleen' nog maar een paar randen aan. Niet mijn sterkste punt, daar het nogal eens gaat lubberen.
Dus, Truitje, héél goed (in het midden van de lap) meten, eerst op de hoeken en in het midden vastzetten en dan de ruimte ertussen vastspelden.
Ach ja, ik wéét het wel, maar ben een beetje ongeduldig en rommelig van aard...
Oóit zal ik het vast wel leren, om was preciezer te naaien.

Tenslotte bespaar je jezelf daarmee héél wat lostornen