NIEUWE HOES

Allereerst hartelijk dank voor jullie lieve reacties.

Ik geniet nog elke dag van mijn mooie nieuwe "grote broer"!

Natuurlijk moest er een wel nieuwe HOES komen.

Eigenlijk onvoorstelbaar wat voor armzalig wit nylon geval je krijgt bij zo'n duur apparaat.

De vorige twee hoezen waren eigenlijk "toevallig" ontstaan. 

De eerste zou eerst een wandkleed worden, 

toen ik bedacht dat ik dat waarschijnlijk tóch niet aan de muur zou hangen......

dus dan maar veranderen in iets nuttigs: een hoes voor mijn 1e Brother

 

Voor de volgende machine, de Janome 6600 

heb ik een aantal weesblokken bij elkaar gezocht en een beetje gauw gauw in elkaar gezet:

 

Van het begin af aan heb ik hem minder mooi gevonden 

en hij was ook niet open te ritsen tot ondermat, zodat hij minder praktisch was.....

3x is scheepsrecht, dus de volgende moest heel bijzonder worden.

Snuffelend in quilt-tijdschriften kwam ik dit wandkleed tegen:

 

Wat een leuk patroon en niet alleen geschikt voor japanse stofjes, 

maar ook voor mijn verjaardags lapjes van Kaffe Fasset...

Maar natuurlijk moest het geen wandkleed worden, maar een machinehoes.

Het simpele witte bijgeleverde "nylon ding" heeft als patroon gediend.

Het was ontzéttend leuk om aan te werken 

en ik kon ondertussen al heel veel steken uitproberen 

om het een beetje "crazy-quilting' te laten lijken.

De voorkant, met een groot voorvak voor mijn lange liniaal.

steken uitproberen op de zakken

En, in tegenstelling tot mijn oude machine zijn de steken steeds mooi gelijkmatig <lol>

een opening voor het handvat

en vervolgens sluit de klep met klittenband

 De harde zijkanten van de nylon hoes 

heb ik in de voor- en achterkant van de nieuwe hoes geschoven, 

waardoor hij mooi stevig is.

 

Oh, wat issie mooi geworden!!!

 Aan de zijkant een vakje voor het pedaal.

Alleen.....zo jammer dat ik hem maar zo weinig zal gebruiken.....

De machine is zó zwaar dat je hem niet zo makkelijk even meeneemt naar een workshop...

en  hier thuis krijgt hij niet genoeg vrije tijd om uit te rusten onder een dekentje <lol>

Maar hij gaat natuurlijk wél mee naar Frankrijk, dus er moet wél een hoes komen.....

Denk....denk....denk...

Hoor je het kraken?

Jaaaaaaaaaah! Zet hem eens op zijn kop!!!

Dan heb je een tas!

 

Alleen de bodem is een beetje zwak punt, vanwege het gat voor het handvat.

Na nog een nachtje slapen vond ik daar een oplossing voor:

een dubbele bodem, in sleuven gestikt, 

waar restjes van de onlangs gekochte (en ingekorte) lamellen in geschoven worden. 

Daardoor krijg je een stevige bodem, 

die ook weer gemakkelijk te verwijderen is als de tas als hoes moet dienen.

Nog een paar handvatten er aan en de (weekend) tas is geboren.

De voorzakken zijn nu natuurlijk niet te gebruiken, maar hij is zó groot, dat je die niet mist!

Vandaag ging hij mee naar de maandelijkse droomdekendag en bood plaats aan 6 droomdekens! 

groetjes en goed weekend nog,

Trui

Uitslag

Terwijl de hele wereld vorige week in de ban was van de Amerikaanse verkiezingen, had ik vorige week mijn eigen verkiezingen:

een hele middag bij de naaimachinehandel, om een keuze te maken tussen 

deze

 

deze

 

of deze

 

Dat viel nog niet mee! 

De Pfaff viel gelijk al af, vanwege het lawaai tijdens het naaien.

Aangezien ik toch vaak zo'n 6 - 8 uur per dag achter mijn machientje zit, doe ik dat liever niet met zoveel herrie om me heen.

Ik had allerlei lapjes meegenomen, om op alle machines te kijken naar het resultaat.

Op een gegeven moment kwam bij de Brother de mogelijkheid te voorschijn om opzij te naaien....

en de strijd was beslist! Wat een uitkomst! En wat een mooie siersteken kun je daardoor ook maken!

De winnaar is dus geworden: 

de Brother!

Hier staat hij te pronken op mijn eigen tafel:

Ik had al een kleintje, dus dit wordt mijn Big Brother. 

Want groot is 't ie <lol> (en zwààr....)  maar mooooooooi!

Deze week  een "jungle" droomdeken afgemaakt, waarbij ik al veel steken heb kunnen gebruiken!

 

Deze steek is met de "gewone" voet gemaakt, niks bewegen met de quilt, de machine doet het helemaal zelf!

Helemaal blij!

Hier nog even de hele quilt:

En heb je al gezien dat ik weer veel foto's teruggevonden heb?

Nog niet zo'n mooie diapresentatie en ook geen teksten onder de foto's om er een mooie tutorial van te maken, maar het begin is er alvast weer.

Waterige, verkouden groetjes,

Trudy

Weer even een Time Out

Grrrrr.....nou heeft Blogger weer van alles van mijn site afgehaald....zoals mijn diashows en tutorials.
En héél veel foto's in de zijbalk.
Het gaat heel veel tijd kosten om mijn blog weer spic en span te krijgen...
tijd die ik liever voor quilten gebruik...
Ik denk dat het komt doordat Picasa overgenomen is door Google...en daar valt Blogger volgens mij ook weer onder.....ze spannen allemaal samen tegen mij, hahaha!
En ik heb nog niet door hoe dat allemaal werkt.... ook dat gaat weer tijd kosten.....
En wij quilters hebben daar altijd een chronisch gebrek aan. Was het maar zoals met onze lapjesvoorraad: die lijkt zich 's nachts wel steeds stiekem te vermeerderen......
.
Facebook is voor mij een snellere en ook heel gezellige manier van "showen" . Vooral ook omdat je het "even gauw" met je smartphone kunt doen!
Het is zo leuk om je werk met anderen te kunnen delen en ik merk (aan de vele reacties) dat ik via dàt medium dus veel meer mensen bereik.
Jammer voor de lezers hier die dààr niet komen, maar ik neem dus toch maar weer eens even een time out hier.
Om me bezinnen wat ik met dit blog wil. Ik vind het nl. toch ook wel heel leuk om tutorials te kunnen delen en andere handigheidjes en ervaringen. Op een plek die je ook steeds weer terug kunt vinden. Want dàt is op FB weer wat lastiger.....
Misschien een fotoblog......daar ga ik over denken.
Dat zou er dus zo uit kunnen zien:

Mijn "Dikke Dames" (naar patroon van Annet van Loosbroek) is in september afgemaakt

Na de landelijke droomdekendag op 1 oktober heb ik alweer heel wat droomdekentjes gemaakt.Deze van strips die ik in Soestduinen meekreeg.

Lekker weer even scraps wegwerken

Weer eens volgens een patroon. Altijd weer een hele uitdaging

De "binnenstrookjes" waren ooit bedoeld voor een "klosjes"deken. Nu stralen ze in de zon met 'gewone' felle stroken er om heen

Dierbare vriendin van DD ernstig ziek. Dat vraagt om een warme deken <3

We'll meet again.....
Groetjes,
Trui

De droomdekenweek in Frankrijk

Zaterdag 27 augustus…de kamers in Castel Marguerite te St. Nectaire zijn klaar, alles is gezogen en gedweild en het wachten is op de gasten. Rond een uur of 4 arriveren de eerste. 

Wat een enthousiasme over het kasteel en wat zijn ze blij met hun mooie kamers!

Het is een blij weerzien met al bekende deelnemers en gezellige kennismaking met de anderen. 

Al gauw voelt het alsof we elkaar al jàren kennen.

kennismaken in de schaduw onder de grote boom

Zoals gebruikelijk bij een quiltweek wordt eerst de eetzaal omgebouwd tot quiltfort, een snijtafel en strijkplank geplaatst, alle machines aangesloten en uitpuilende tassen in alle hoeken en gaten gezet. 

Al snel is het een gesnor en geklets van jewelste.

lekker de deuren open!

Gelukkig is het de hele week mooi weer en kunnen we buiten eten, zodat de machines kunnen blijven staan.

 Wat hebben we het leuk en gezellig met elkaar. We gaan naar de markt in Besse, waar bijna iedereen een mooie sjaal koopt, omdat het plots even fris is.

en naar “Madame Tissus”, de quiltwinkel in Issoire. Madame was gelukkig net terug van vakantie, maar ze kon volgens ons gelijk wéér, omdat we haar winkel bijna leeg geplunderd hadden !

Ondertussen vermaken de meegekomen mannen zich prima met fietsen, wandelen of een autotocht in de mooie omgeving. Eigenaar en beheerder Rob neemt ze vol enthousiasme mee op stap of geeft goede bruikbare tips voor leuke tochten. Op de heenweg naar de markt kón hij het niet laten om ons er via de (iets langere, haha) toeristische route naar toe te brengen.

  Op de markt komen we onze fietser (de man van Annie) alweer tegen:

Rob's vrouw Irene verwent ons elke avond met de lekkerste gerechten.

Er is voor iedereen ook voldoende vrije tijd om er even tussenuit te gaan:een verfrissende duik in  Lac Chambon, even lekker shoppen, een brocante hier en daar…of lekker thuis met een handwerkje buiten...

Zelfs nà het avondeten duikt menigeen nog even achter de machine (of de naald, voor de handquiltsters onder ons). Leuk om dat enthousiasme mee te maken. 

We deden  een workshop "Zentangle"

en "Art Cards"

Onze jongste deelnemer was Milou, die met haar 16 jaar een schitterende droomdeken gemaakt heeft!

van het prille begin

tot het mooie eindresultaat!

In het kasteel is ook nog een grote creatieve ruimte, waar we de tafeltennistafel uitgeklapt hadden. Handig voor het dubbelen. 

Er is zo hard gewerkt, dat alle dekens bij elkaar niet eens op 1 (toch best lange) waslijn passen…

  In de drukte ben ik vergeten alle 15 dekens even individueel op de foto te zetten. Deze krijg ik vast nog toegestuurd, maar een paar kan ik jullie van wat dichterbij laten zien:

de groepsdeken, iedere deelnemer heeft een serie blokken voor zijn haar rekening genomen

de hartjesdeken van Annet

de poezenquilt van handquiltster Klazien

zijn het nou Giraffen, Zebra's of Paarden, Lia? (lol)

Nog een hartendeken van Annet!

nr. 1

nr.2

en nr. 3....Applaus!

Hieronder "La Rouge", die ik vorige week geschonken heb aan de eigenaren van Castel Marguerite. De basis van La Rouge ( bij jullie beter bekend als Zutphens Snoepdoosje) is nl. een doos schitterende lapjes van Petra Prins, die ik van Willeke ( ook een van de eigenaren) ooit kreeg. En hij zij past hier véél beter dan bij ons thuis!

 

  En voor we het weten is het wéér zaterdag en moeten we alweer afscheid van elkaar nemen.

Het was een geweldige, bijzondere week, waarin ook mooie vriendschappen ontstaan zijn.
Zeker voor herhaling vatbaar !!

Met dank aan Stichting IDZO, die ons de mogelijkheid bood een week lang in hun mooie kasteel te verblijven.

Ons werk op Castel Marguerite is nog niet helemaal klaar. 

Elke week komt de was weer aan bod. Dankzij Rob en Eric staan alle palen van de waslijnen nu weer mooi recht en kan de was weer lekker wapperen in de wind.

Deze en komende week doen we nogvrijwilligerswerk als beheerders, waarbij ik ( in een malle bui) beloofd heb om voor de laatste groep (Beeldhouwen) te gaan koken.

En nu maar hopen dat ze het overleven, haha!

groetjes, 

Trui