over bootjes en een vuurtoren

Op de laatste droomdekendag in Zwolle, vlàk voor ik ziek werd, had ik hard zitten werken aan paper pieced zeilbootjes.
De blokken had ik al eerder gemaakt....volgens mij nog in Amersfoort zelfs....

Gister bedacht ik dat ik er wel een droomdekentje omheen kon ontwerpen.
Eens even kijken, hoeveel bootjes heb ik dan nodig?
Wat zeg je? Inderdààd, eerst maar eens even kijken hoe het papier er af wil....
Pruts....trek.....scheur....pfffff.....
Wàt een gedoe....
Dat móet toch anders kunnen?
Stukje mousseline opgezocht wat ik er achter kan laten zitten en bootje nr. 4 gemaakt.
Mmmm, eigenlijk vind ik het een héél gepruts!
Dat worden dus géén 20 bootjes.
Maar wat dan wel? Zoeken, zoeken in al mijn boeken.......naar een vuurtoren. Niet gevonden. Even googelen dan maar: en jawel, bij Wilma Karels staat er nog één op de site.
Klein probleempje: hij is maar 15 x 15 en ik wil de vuurtoren als middenpaneel. Dat werd dus even uit t hoofd uitvergroten. Zulke grote vlakken zijn nog wel te doen met paperpiecing (en losscheuren), dusssss.....een uurtje later hing hij te pronken aan de muur:

En dan.... wàt is leuk? Die streepblokken zijn een beetje saai. Mólentjes lijkt me wel wat.
Even roetsj, onder de machine door met ketting naaien:

En dan nog maar eens kijken hoe of het wil lijken.

Jaaaa, jullie hadden het natuurlijk allang gezien:
er klopt helemaal niks van al die maten.....maar, dat gaat goed komen!
Ik heb nog wel wat stroken (die kregen we in Enschede vaak van een overhemden-fabrikant, zóóóó handig!) en die komen er hier en daar tussen, dan komt dat helemaal goed!
Ik denk dat de molentjes uiteindelijk een rij boven en onder de vuurtoren gaan vormen.
Héérlijk, ik mag nog niet naar buiten (blijf voor alle zekerheid de hele week nog maar lekker binnen) dus, dit dekentje komt vàst wel af deze week!
Wordt vervolgd!

herrezen....

Gelukkig, ik voel me weer een beetje in het land der levenden...herrezen van een vermoeiend griepbed...

De energie is nog niet helemaal terug, maar met stofjes spelen is gelukkig niet zo héél inspannend, hihi.
Van vrijdag op zaterdag geen oog dicht gedaan  door het hoesten en uiteindelijk maar op mijn ateliertje lapjes gaan zitten sorteren voor droomdekenpakketjes. (Omat ik zo giga veel lapjes van 10 x10 cm. tegenkwam tijdens de laatste opruimronde, heb ik besloten daar eerst maar eens mee te beginnen.)
Later op de dag de nodige stofjes er bij gezocht en dit is het resultaat:

Een groepje van 6 droomdekenmaaksters,  dus 6 pakketjes in vrolijke kleurtjes

Per pakket 6 groepjes 10x10 cm voor nine-patches met daartussen blokken in de hoofdkleur.
Hopelijk vinden we snel een nieuwe datum om er samen aan te gaan werken.

Zondag het volgende project opgepakt:
een hoes voor mijn ordner met quiltpatroontjes en voorbeelden voor droomdekentjes:

Een poosje geleden al de top gemaakt,
en nu zo'n beetje alle steken van mijn machine toegepast en zoveel mogelijk verschillende garens:

De achterkant bestaat óók uit restjes, overgebleven blokken van oudere projecten.

En tot slot natuurlijk ook eindelijk mijn Temecula in elkaar gestikt.
Het is een gezellig geheel geworden.
Omdat ik me een keer vergist heb met het patroon, bestaat de mijne uit 6 rijtjes ipv 5.
Ik ben het nog niet helemaal met mezelf eens over de randen er omheen.
Dus gebruik ik de aloude truc:
 poosje ophangen en naar kijken. Dan komt de oplossing vanzelf een keer!

groetjes, Trudy

Alle tijd...

om met mijn lodderige oogjes en Fiona Shreck-neus mijn Sylvia te bewonderen.
Wisten jullie al dat ik nog niet eens een jaar quiltte toen ik daarmee begon?
Het boek was een kadootje van DD & DSiL, voor mijn verjaardag in 2009.
Best een prestatie dus voor een beginnertje!
En ach, wist ík veel dat een blok er dus nóóit zó uit kan zien?

Dit is trouwens de enige waar ik zó'n knoeperd van een fout in tegenkwam.
Het is blok G1 'Love in a mist' en de kruispunten hóren natuurlijk tegen elkaar te vallen en niet 2(of 4) mm verder......
Met doorquilten op de machine kom ik óók nog steeds héél veel bulk tegen. Kennelijk wist ik toen ook nog niet zo goed van naadjes uit elkaar strijken en hier en daar wat wegknippen....

Verder vind ik hem nog steeds erg mooi, vooral de blokjes die nu doorgequilt zijn :)
Gek he, dat je daar zo'n goed gevoel van krijgt, als je zo'n mooi doorgestikt blokje aait....
DH zal nu wel gaan twijfelen aan mijn verstand....

Het eerste blokje is gemaakt op 10 december 2009 en het laatste 8 juni 2010. Dankzij een schema achter in het boek staat dit allemaal netjes genoteerd.

Morgen nog een close-up van de randen. Die heb ik er zelf bij bedacht.
Nu maar weer eens even uitrusten. Van de zóveelste hoestbui......

groetjes en goed weekend allemaal!

Even niet...

even niet mantelzorgen bij DD in Groningen
even niet quilten
even niet genieten van alwéér zo;n mooi pak sneeuw
even niet de eerste droomdekendag in Emmen zaterdag.

Wél even ....
onder mijn 'eigen' droomdeken beter worden
van een fikse griep met longontsteking...

benauwde groetjes van Trudy

Quilten op logeeradres

De operatie van DD was heftig en zal nog wel enige hersteltijd vergen. Dus pakte mamma haar spulletjes, zocht gauw een werkje uit voor de 'rustige' uurtjes (die er gelukkig volop zijn als zij ligt te slapen) en toog naar het hoge noorden om daar te logeren zolang dat nodig is.


Poes Tommie vond dat wel machtig interessant, zo'n tas waar van alles uitkwam.
Bovendien gaf dat hém ruimte om er gauw in te kruipen, hihi!

Het 'werkje' is de BOM van vorig jaar van Ajpadilla, de Asian Teapots.

De patronen lagen al geprint klaar in de doos met japanse stofjes.
Zwart leek me wel een leuke achtergrond.

De afgelopen dagen ben ik dus lekker zoet geweest met het overtrekken van de patroontjes op freezerpaper.

En vanmorgen mocht nr. 1 op de achtergrond gestreken worden.
De eettafel van DD even omgebouwd tot werkplek, strijkbout aan en ........

Wààrom blijft dat nou toch niet plakken?
Staat de bout te laag?

Zit het papier er soms nog achter....?
Aaaaaah, néé he? Natùùrlijk werkt dat niet zo! Ik had vliesofix moeten gebruiken.
Stom, stom, stom....
In de haast van het pakken en de stress van de situatie helemaal niet goed bij nagedacht.

Tja, dan zit er straks niets anders op dan toch maar even naar Cordi te fietsen om dat op te halen.
Ik moest toch nog even boodschappen doen.
Héérlijk is dat hier, zo door het mooie en vooral gezellige Groningen fietsen op DD's super fiets mét bak voorop! Ik voel me gelijk jàren jonger :)

groetjes uit Grun!