Wonder

Wonder boven wonder krabbelt oma (100!)
er weer bovenop. 
Ze is vandaag al met de rollator naar de badkamer en terug gelopen. 
Terwijl ze vorige week nog amper even naast haar bed kon staan. 

We vinden het een wonder en zijn er erg blij mee.

Ik heb vorige week lekker bij haar bed zitten breien. 

Kijk maar eens hoe de sjaal gegroeid is:

 

Van een aarzelend, on-wennig begin

 

via wat patroontjes van de 'retro-sjaal' 

van Wieke van Keulen

 

tot een steeds mooier en mooier geheel!

Zie je die gele hartjes? 

Dat wolletje bleek nog in oma's naaidoos te zitten.

Behalve de herinneringen aan die gezellige dagen 

(nog wel vol zorg) 

zit er nu dus ook een kleurtje van haar in.

De draadjes zijn afgehecht, 

de onder- en bovenkant is dichtgemaakt 

en hij ligt nu opgespannen en vochtig gemaakt op de strijkplank om een beetje in model te komen.

De voorste helft op de foto hierboven is het laatste stuk. 

Hierbij heb ik dankbaar gebruik gemaakt van het boek dat ik vorige week in Enschede vond.

We hebben 4 jaar in Twente gewoond en daar heb ik een héle goede tandarts aan overgehouden, die ik trouw elk half jaar bezoek. 

Mooi te combineren met controle opticiën 

en rondje door het gezellige winkelcentrum aldaar. 

Terug hebben we héérlijk toeristisch gereden door het prachtige Twentse land,  

zodat het meer als een vakantiedag voelde dan een 'verplicht tandartsbezoek'. 

En nu wordt er druk gebroed op een volgend project.

Volgende week gaan we weer naar oma

en moet ik natuurlijk wél weer 

even wat omhanden hebben.

Woensdag is Julia weer geweest en heeft ze een hele leuke tas gemaakt!

Ze heeft er echt gevoel voor en de meeste dingen hoef ik maar één keer te zeggen en ze onthoudt het!

Heel leuk om haar zo te begeleiden!

 

Morgen gaat ze met Agnes en mij mee naar de handwerkbeurs in Zwolle.

Dat wordt vast een gezellige dag.

Op quiltgebied is er dus niets gebeurd deze week.

Is ook niet zo erg, na de explosie van januari.

Hoewel....er kwam een vriendin op bezoek

en die bracht een tas voor mooie lapjes mee!!!

Bij het bekijken popten er alweer allerlei ideetjes boven.

Wat is dat toch met ons....kasten vol lapjes en tóch...

steeds weer blij  met iets nieuws er bij.

Ik ben benieuwd waar ik op de beurs nog allemaal voor zwicht.....

Building Blocks Quilt af!

Het was vandaag de koudste dag. Zeiden ze. 

Waarvàn weet ik dan nooit zo goed 

(van de maand? het jaar? de winter?),

 maar ik voelde het wel.

Wat heerlijk om dan in huis lekker veel bolletjes te hebben

die allemaal beginnen uit te lopen.

Krijg je tóch een beetje lente-gevoel!

  

Je wordt er vrolijk van!

Waar ik óók vrolijk van werd was mijn BBQ.

Hij is AF!!!

Eerst alle blokken aan elkaar gezet met gesteven stukjes sashing:

Goeie tip trouwens van Leah Day. 

Het werkt erg lekker en de sashings trekken niet zo gauw scheef.

Eenmaal àf was het best een beetje een "plank" : vrij stijf door al het quiltwerk.

Nadat de binding er om zat, heb ik hem dus maar in de wasmachine gedaan.

Ook om het stijfsel er weer uit te krijgen trouwens. 

Hier en daar was de sashing daar best een beetje grijs van geworden.

Vanwege de kleurige batik  (gewoon van de markt), 

hield ik mijn hart vast toen ik hem in de machine deed.

Lekker veel azijn toegevoegd om de kleur te behouden.

En daarna in de droger. 

Volgens Leah zou hij daar lekker zacht van worden 

(omdat ik katoenen hobbs gebruikt had)

En ja hoor, hij is héérlijk pufferig geworden! 

Blij, blij, blij!

 

Nog even een paar detail-foto's:

 

Ik ben er superblij mee. 

Hij is zó kleurig en nu óók nog eens lekker knuffelig, heerlijk.

De bedoeling is dat hij op ons bed komt te liggen.

Maar omdat ik hem misschien ook wel eens aan een wedstrijd mee wil laten doen,

heb ik  gelijk met de binding óók een ophangsleuf mee gestikt.

Waarvan de onderkant nu dus nog met de hand vastgezet moet worden.

Mmmmm,  niet het leukste klusje....

Het was een heerlijk project om aan te werken en ik heb ook véél geleerd van de instructies en video's van Leah Day

 Vandaag zijn we weer naar oma.

Het gaat redelijk goed met haar, ze hoest nog wel, slaapt veel en is te moe om op haar benen te staan.

Maar als er visite komt, is ze héél helder en maakt volop grapjes. 

En ze heeft al ge "face-timed" met haar dochter in Afrika!

Ik zit overdag  naast haar met mijn breiwerkje, 

waar ze met belangstelling en verwondering naar kijkt.

Ze heeft 6 kinderen gehad en dus het nodige afgebreid in haar leven. 

Maar met een rondbreinaald, néé, daar heeft ze nog nooit mee gewerkt.

Ze merkt heel kien op dat het wel makkelijk is 

dat ik nu alleen maar récht hoef te breien!

En dat het ook zo handig is dat de sjaal nu gelijk dubbel is en dus lekker warm.

Jaja, het koppie van de 100 jarige is nog prima. 

Alleen het lijf he....dat is over de garantieperiode heen, zoals ze zelf zegt.

 

Het blijft een broddellapje. 

Beetje van mezelf en een beetje van wieke van keulen

Voorlopig ben ik nog niet aan het eind van dit projectje. 

Of het echt een sjaal wordt?

Of een kleedje voor iemands poes?

Géén idee.....

Voor een muts is hij al te ver. 

Nà deze foto is er nog een rij groene schaapjes bijgekomen.

We blijven nog een paar dagen, dus ik kan een lekker eind wegbreien.

De 'magic loop' gaat steeds beter en óók het breien met 2 handen heb ik zo langzamerhand aardig onder de knie.

Nu nog even een paar leuke patroontjes uitproberen. 

Je moet zeilen op de wind van vandaag...

Zó maak je plannen en zó moet je ze weer veranderen....

Heel Nederland was vorige week ontregeld door de sneeuw.

Hier ook zo. De droomdekendag is afgelast en ons bezoek aan vrienden in Duitsland hebben we ook maar uitgesteld tot het voorjaar, als er wat minder kans op sneeuw is. (we hebben nl. geen winterbanden...)

Wat doe je dan, met zo'n onverwachte vrije dag?

Nou, ik heb de blokken van de CAL (crochet along) 2014 maar eens aan elkaar gezet:

 

Hij moet nog even "geblokt" worden, dan wordt hij hopelijk iets minder bobbelig.

Het was een leuk project. 

Ik vind steeds een ander blok met een nieuw patroon leuker dan hele toeren met dezelfde steek.

Dit dekentje gaat naar stichting de Regenboogboom, die er vast weer een kindje blij mee kan maken!

Mijn vorige gehaakte deken (de Bohemian Blanket) beviel vooral DH zó goed, dat hij mag blijven...

Heerlijk om even onder weg te kruipen als een van ons niet zo lekker is of even wil slapen <lol>

 

En natuurlijk hebben we even een heerlijke wandeling door de sneeuw gemaakt!

En toen kwam zondag het bericht dat DH's moeder van 100 zware longontsteking had. Op die leeftijd is dat best pittig. Dus...richting het westen. De eerste dagen hebben we het als kinderen opgevangen (ze woont nl. nog zelfstandig in een aanleunflat), maar gister is ze gelukkig naar de ziekenkamer van het naastgelegen verzorgingshuis verplaatst. Waar ze 24/7 alle hulp kan krijgen die nodig is. En wij als kinderen alleen maar aandacht en liefde hoeven te geven.

Aangezien het toch steeds zo'n 2 uur héén en terug is, zorg ik altijd dat ik een werkje bij me heb voor in de auto.

Aangezien mijn Dear Jane blokjes incl. quiltrol nog steeds zoek zijn, koos ik voor een breiwerkje.

Sinds ik de Facebook-groep Fair Isle ontdekt heb, ben ik helemaal "flieft".

Maar tjonge, wat valt dat nog tegen om te doen!

Ik heb vroeger al héél veel gebreid, ook met meerdere kleuren, maar toen heette dat nog gewoon 'jaquard' of 'inbreien' . Nu dus Fair Isle (naar het gelijknamige eiland waar het vandaan komt.)

De muts heb ik uiteindelijk maar 'gewoon' rondgebreid. Maar ik wilde die 'magic loop' toch óók onder de knie krijgen!

Enfin, na een poging of 5 had ik het eindelijk door. Leuke actie om het garen dat nog over is van de CAL 2014 op te maken. Alleen zijn helaas de meeste heldere kleurtjes wel op...

Deze mand mag dus steeds mee op reis:

 

Nog gauw even wat patroontjes na tekenen van Pinterest:

 

en we kunnen op pad.

Ik heb nog geen idéé wat het worden moet...

een sjaal of een muts...

tasje of kussentje....

Of misschien wel niks.

Het is gewoon een 'broddel-lapje' om de techniek van de 'magic loop "(klik) en het 

breien met 2 handen  (klik) onder de knie te krijgen.

 Maar aan de BBQ is dus de hele week niets gebeurd.

Ik hóóp daar morgen mee aan de slag te kunnen.

Alle sashings liggen gesteven en gesneden te popelen om aan de blokken gezet te worden.

(Ik spreek ze elke avond even liefdevol toe om nog even geduld te hebben.)

Voor zover het bij jou óók ligt:  veel plezier in de sneeuw!

.

Over mutsen, stroken en stijfsel

Als ik naar buiten kijk, zie ik een witte wereld. Het heeft niet echt gesneeuwd, maar alles lijkt een wit laagje poedersuiker te hebben gekregen vannacht:

 

Dan komt mijn muts goed van pas! 

Deze week gebreid op een heuse rondbrei naald, in de "Fair Isle" techniek.

Beetje kijken naar het plaatje, beetje uitproberen...

waardoor ik uiteindelijk zo'n 3 mutsen gebreid heb. <lol>

Eerst te groot, daarna te klein, maar uiteindelijk gelukt! 

Woensdag was Julia er weer. 

Dit keer had ze het patroon van een uiltje meegenomen! 

Het is erg leuk geworden:

 

Morgen hebben we weer droomdekendag en ze wil graag een keertje mee!

Jong geleerd is oud gedaan!

Het Building Blocks Project nadert ook het eind.

En natùùrlijk was mijn garen bij het lààtste blok net op!!!

Gauw nieuwe besteld bij Elly Prins

en, evenals de vorige keer, de volgende dag in huis!

Wat een gewéldige service daar. 

En géén verzendkosten!

 

En zo kon ik dus het allerlaatste blok door gaan stikken.

Gelijk maar even een 'label' toegevoegd. 

Dat scheelt straks weer handwerk aan de achterkant.

Uit de vrije hand met de machine geborduurd.

 

 

Gister sinds lang weer eens het dorp in.

Tja, óók al telt Emmen méér dan 100.000 inwoners

(buitendorpen meegerekend)

tóch spreekt iedereen hier van 'het dorp'...

Lekker koffieleuten met mijn vriendin en natuurlijk óók een paar winkels bekijken.

Je moet tenslotte van alles op de hoogte blijven, nietwaar?

Ik had ook een missie:

ik moest stijfsel hebben voor mijn verbindingsstroken.

Leah Day beveelt dat aan, zodat de stroken mooi strak blijven als je de blokken met elkaar verbindt.

En van Marloes had ik ook al gehoord dat dat écht heel prettig werkte!

En tja, ik ben een eigenwijs mens, maar soms (...) luister ik weleens naar goede raad...

Dus...op zoek naar stijfsel!

Nou, dat was makkelijker gezegd dan gedaan!

Ik heb zo'n beetje alle drogisten in het centrum gehad 

en ben uiteindelijk geslaagd bij....Albert Heijn!!!

't Is maar dat jullie het weten, mocht je het ook ooit nodig hebben!

Gelukkig heb ik mijn moedertje nog (94!) en kon ik even vragen hoe ik dat moest doen!

Ik heb nl. nog nóóit van mijn leven stijfsel gebruikt! <lol>

Nou, gewoon dus: stof nat maken, stijfsel oplossen in bak koud water, stof onderdompelen,

meeste vocht uitwringen (níet uitspoelen!!!)

en vervolgens laten drogen.

Ik heb het gestreken toen het nog wat vochtig was.

En vanmorgen de stroken gesneden.

Ik had stof bij Cordi gekocht, het aller, allerlaatste van de rol!

En was niet meer na te bestellen...

Ik heb dus maar even héél goed gerekend hoe ik het beste kon snijden en kwam precíes uit!

(ik heb een eigenaardige tik: 's avonds vóór ik naar bed ga, loop ik altijd even mijn werkkamer in om naar het project te kijken waar ik mee bezig ben. Aai nog even een lapje hier en daar...

En vóór ik ga slapen schrijf ik even op hoe ik verder wil gaan...ik heb dan vaak de helderste ideeën :-)

Zo óók de berekening voor mijn verbindings-stroken)

 

Zie je dat? Maar een héél klein stukje over! Pfffffff.....

 

Terwijl ik ze over de strijkplank legde zodat ze niet zouden kreuken,

voelde ik toch wel wat gewetensbezwaren...

Die overhemden hangen er nou al meer dan een week!

Zou ik die eigenlijk niet eerst moeten strijken?

Mmmmm, ik heb mijn geweten héél snel de mond gesnoerd, haha!

Nog even wat foto's van de blokken die deze week het levenslicht hebben gezien.

(Sommige foto's zijn een beetje te rood....)

 

 

En tenslotte  nog even een 'sneak-preview' van het geheel:

Zie je dat, er ontbreekt 1 blok r.onder....

dat lag nog onder de machine te wachten op nieuw garen :)

Ik denk dat ik nog wel wat moet puzzelen om een betere kleurverdeling te krijgen.

Maar dat geeft niet, dit soort puzzels is alleen maar leuk!

Volgende week gaat het gebeuren:

d.m.v. de  "quilt-as-you-go" methode worden de blokken met elkaar verbonden.

Dus...laat de sneeuw maar komen, ik ben er klaar voor!

 

Werk in uitvoering

Er is ijverig gebouwd hier in huis! 

Alle 56 blokken zitten in elkaar en er moeten er nog 15 doorgestikt worden.

Hier even een sneak-preview van een 'wonky star' blok onder de machine:

Mijn gezondheid gaat gelukkig weer goed. 

Waardoor er méér buiten de deur gedaan kan worden. 

En minder binnen....het tempo ligt dus iets lager.

Bovendien heb ik behooooorlijk zitten klieren met de 'Sawtooth' blokken.

Ten eerste worden mijn blokken 25 cm i.p.v. 8 inches (= ca. 20 cm), zodat ik de gegeven patronen niet kon gebruiken en zelf aan het rekenen moest.

Ten tweede heb ik me toch zitten klieren met de flying geese! 

In de midweek had ik daar aardig wat van gemaakt. Maar hoe ging dat ook alweer?

Enfin, ik zal jullie alle gezucht en gesteun besparen. 

Het kostte véél tijd, maar uiteindelijk is het gelukt.

 

Het heeft nog wel een extra blok opgeleverd, want ik had per ongeluk nóg een keer gekleurde puntjes gedaan i.p.v. zwarte.

Leah Day, de motor achter dit Building Blocks project 

zegt in de video's regelmatig dat je niet te veel uit moet halen.

Dus heb ik maar een nieuw blok bedacht. Ik moet er tenslotte 14 méér hebben dan het oorspronkelijke patroon, omdat ik een wat grotere quilt wil maken.

 

Deze week gingen we héél gezellig eten bij DD .

In Groningen dus. 

Ze heeft een vegetarische maaltijdservice (klik) 

en kookt de sterren van de hemel.

En wij mochten daar dinsdag dus van meegenieten. Héérlijk!

Dit even tussendoor.

Groningen dus.

Daar zit....juist, het prachtige Cordi Atelier

 Volgens mij de kleurrijkste quiltwinkel  van Nederland.

Ennnnnnnn....ik moest nog stof voor de sashings hebben.

Dus trokken we iets eerder noordwaarts, zodat we daar even heen konden.

Parkeren is daar een regelrechte ramp 

(wisten we nog, want DD woonde er eerder vlak bij).

Geen probleem, DH wilde wel in de auto blijven zitten, haha!

Het was errug moeilijk kiezen, maar uiteindelijk is het deze geworden:

 

Om beter te kunnen kiezen, nam ik wat blokken mee.

Die dus eerst even netjes op maat gesneden moesten worden.

Wat komen daar nog veel restjes af....

en wat is het moeilijk die weg te gooien <lol>

Alleen al om naar te kijken is het een feestje:

 

Ik zit óók nog weleens gezellig beneden in de kamer op de bank hoor. 

Tv kijken is niet echt mijn hobby en als hij dan tóch aanstaat, 

doe ik meestal iets anders ondertussen.

Zoals haken, of breien of, zoals je hier ziet

  

 patroontjes bedenken en uitproberen voor de komende blokken.

Zo komen de 2 hobby's (quilten en zentangle) mooi bij elkaar.

Deze week ben ik ook gezwicht voor een kleurboek voor volwassenen.

Heerlijk toch, weer even kind zijn en netjes binnen de lijntjes kleuren?

Ik wens jullie allemaal een fijn weekend!

Dat gaat ons vast wel lukken, 

want zaterdag gaan we naar Egmond: mijn vader wordt alweer 93!

Iets minder goed ter been, maar nog steeds heel helder van geest!

Samen met mijn moeder genieten ze nu alweer 2 jaar van hun  plekje in het verzorgingshuis.

Waar ik ze deze voor gemaakt heb, weet je nog?

 Iedereen die op bezoek komt (en dat zijn er gelukkig nog steeds héél veel) 

moet hem even bewonderen.

Dus ik heb wél eer van mijn werk!